Kendimi böyle bi kül kedisi gibi, Endonezya'da bodrumlarda bişeyler diken çocuk işçi gibi hissediyodum 3 gündür. Evden dışarı sadece ekmek ve sigara almak için çıktım son 3-4 günde. Kamburum çıkmış, kıçım oturmaktan acımış, parmaklarım iğne tutmaktan morarmış ve gözlerim artık yakını seçemez hale gelmişti ki sonunda bu ızdırap bitti. 3 günlük emeğimin karşılığı olan tişörtüm nihayet giyilmeye hazır. Baaak işte bu :)

Tamam gri fona o sakallar pek olmadı, kayboldu biraz ama ne yapayım elimde işlemediğim boş tişrt kalmamış. Ve bu tişörtü hemen yapmak istiyodum, yenisini alana kadar bekleyemezdim.
Aranızda "yok artık böyle şeyler mi yapıyorsun?" diyen de olacaktır çünkü o tepkiyle çok karşılaştım. O yüzden size bikaç işimi daha göstermek istiyorum müsadenizle.



Evet efendim, bunların hepsini ben yaptım ama bunlar sadece bir kısmı :)
dahası...


Blogger tarafından desteklenmektedir.