Tam dört yıl dört saat önce şunu yazmışım. Vay be! İyi ki doğdun yufkayureklikelgobekli.blogspot.com.


Yalnız haklıymışım "Ya zaten buna benzer blogmuş, günlükmüş falan bana hep dramatik gelir. Yok mu anlatacak kimsen, git onlara anlat neyin varsa. (...) Yine de insan buraya bişeyler yazarken yalnızmış hissine kapılıyor."


5 Comments

AsOrTiK dedi ki...

yazarken yanlızmışsın hissine kapıl. fakat unutmaki yayınladıktan sonra aynı durum söz konusu değil. okurken kalabalık oluyoruz biz:)))
nice senelere...

Shirin Serkan dedi ki...

blog iyidir candır dotluktur..
iyi ki doğmuş blogun..
nice senelere..

yufkayureklikelgobekli dedi ki...

Teşekkürler ^_^

Aslı dedi ki...

İşte o yalnızlık hissi insana yazdırıyor.
Blogunuzun 4. Yılı kutlu olsun :)

yufkayureklikelgobekli dedi ki...

Teşekkürler Aslı Hanım. Ayrıca sanırım yalnızlık hissiyle yazıp, yazdıkça da yalnızlaşıyoruz. İçinden çıkılmaz bir paradoks.

Blogger tarafından desteklenmektedir.