Rahatsızım!

- Sürdürülebilir yaşamı savunduğunu iddia edip her sene telefonunun modelini yükselten kesimden rahatsızım. Sürdürülebilir bir yaşam asgari düzeyde ihtiyaçlarını karşılama ile mümkündür, sosyal medyadan makale paylaşmak ile değil.

- Saçma sapan sitelerden "organik" ürün alarak sürdürülebilir bir yaşam sürdüğüne inanan insanlardan rahatsızım. Bir kilo domatese 10 lira vermek değildir sürdürülebilir yaşam. Ya da üzerinde Fair Trade, Organic etiketli, bilmem kaç yüz liralık ürünleri almak değildir. Böyle yaparak sadece o pazarın ekmeğine yağ sürmüş oluyorsun, duyarlı olmuyorsun. Kendi ürününü yetiştirmektir sürdürülebilirlik, kendi kıyafetini dikmektir. Görgüsüz bir hipster çakması olmaktan ileri gitmiyorsun bir ürüne organik diye yüzlerce lira dökerek.

- Evde makarna dahi yapmadığı için "çevre dostu" kafelerde 30-40 liraya organik penne arabiata yemek değildir sürdürülebilir yaşam. Üreticisini bildiğin pazar yerlerinden satın aldığın sebzeleri evinde pişirmek, eğer mümkünse o ürünleri kendin üretmektir sürdürülebilir yaşam.

- Vintage shoplardan, nam-ı diğer bit pazarlarından her bulduğunu alıp eşşek yüküyle gardırop düzmek değildir sürdürülebilir yaşam. Kaldı ki o vintage shoplardan 50 liraya aldığın ürünü sahici bit pazarlarına gitsen 3-5 liraya alırsın ama o kadar havalı olmaz değil mi? Yinelemek isterim: İhtiyacını asgari düzeyde tutmaktır sürdürülebilir yaşam, 30 farklı pantolon, 40 farklı gömlek, 100 farklı ayakkabın olması değil. Nereden aldığın hiç önemli değil, ister süper lüks mağazadan, ister vintage shoptan olsun, ihtiyacından fazla ise fazladır, aması yoktur.

- Hayvan haklarına ve sürdürülebilir yaşama inandığından dolayı vegan/vejetaryen olup da bu etiket altında açılmış lokantalara dünyanın parasını bayılmak sürdürülebilir yaşam değildir. Sadece ego tatmini için o beslenme alışkanlığını benimsemekten öteye gitmez. Sermayeye hizmet ettiğiniz sürece sürdürülebilir bir yaşam sürmüş olmazsınız. Bu sermaye sizin karşınıza Mc Donald's olarak da çıkar, vegan lokanta olarak da.

- Sürdürülebilir bir yaşam için mücadele ettiğini iddia edip sabahın ilk ışıklarına kadar bilgisayar başında oturan, kitap okuyan, bir şeyler üreten bir insanı samimi bulmuyorum. Sürdürülebilir bir yaşam için gün ışığından maksimum derecede yararlanmak gerekmektedir. Ve sen sevgili sürdürülebilir yaşam gönüllüsü insan, sabaha kadar oturup akşam üstüne kadar uyuyarak bu nimetten faydalanmıyorsun, üstüne üstlük güneşin olmadığı zaman diliminde, uyuyarak geçirmen gereken süreyi elektrik tüketerek geçiriyorsun. Hani sürdürülebilirlik? "Ama gece uyumayanlar daha zekiymiş." siktir oradan! O da palavra. Sen gecenin bir yarısına kadar feysbukta takılıyorsun, bir şey ürettiğin mi var? Ne zekiliği? Kaldı ki eğer bir şey üreteceksen de gün ışığında üret, saçma sapan şehir efsaneleriyle savunma kendini.

- Küçücük bir buruşukluk, bir karalama olan kağıdı buruşturup atmak da sürdürülebilir yaşama ket vurmaktır. Eldeki imkanları, eldeki malzemeleri azami ölçüde kullanmak, kıyafetlerini ve eşyalarını onarmak, eline geçeni çöpe atmamak hatta mümkünse hiç çöp çıkarmamaktır sürdürülebilir yaşam. Hadi çöp çıkarmadan yaşayamadın diyelim, en azından dönüştürmeye, dönüşüm kutularını kullanmaya özen göster.

Daha yazabileceğim o kadar fazla örnek var ki, yazdıkça sinirlenmeye başladım, gerisini siz doldurun yorumlarla. Yani güzel insan, sen eğer gerçekten sürdürülebilir bir yaşam için çabalamıyorsan saçma sapan bir hipster olup çıkıyorsun, sürdürülebilir bir yaşamı desteklemiyorsun. Şimdiye kadar kimse sana söylemediyse ben söyleyeyim dedim.
dahası...


Rahatsızım...

Sanatın, bilhassa sahne sanatlarının göklere çıkarılmasından rahatsızım. Tiyatrocuların, müzisyenlerin, ressamların insan üstü bireylermiş gibi gösterilmesinden rahatsızım.

Bir tiyatrocu neden su tesisatçısından üstün olmalı ki? Nedir onu ayrı kılan? İkisi de para kazanmak için mesleğini icra eden kişidir en nihayetinde. Yetenek? Tiyatro da, müzik de, su tesisatçılığı da, kaportacılık da öğrenilebilir meslek dallarıdır. Sanata gösterilmesi beklenen saygı, neden bir fırıncıya gösterilmesi beklenmez? Sadece sanat mıdır saygılı davranılması beklenen? Neden pozitif ayrımcılık yapılır sanata?

Neden bir tiyatro gösterisi çıt çıkarılmadan seyredilirken bir grafik tasarımcının kartvizit tasarımına sürekli müdehale edilir? “Sanat toplumu ileriye taşır.” Nah taşır! En azından günümüzde. Bana günümüzde toplumu ileriye taşıma amacı güden bir tane sanatçı gösterin. Ya topluma sanat yapıp pazarını orada arar ya da elitist takılıp kodaman pazarına girer. “Her şey sermaye için”dir yani. Toplum ileriye/geriye gidecekmiş, umrunda olmaz.

“Baban ölmüş olsa bile, cenazeyi kaldırıp sahneye çıkarsın.” Hasiktir oradan! Nedenmiş o? Sanatçı insan değil mi? Neden bir kuyumcu vitrinine “cenaze dolayısıyla kapalıyız” yazabiliyorken sanatçı yazamaz? Toplum geri mi kalır o gün sahne almazsa? Saygınlığı mı yiter sanatçının?

Ayrıca toplumsal bir yasta neden müzisyenler güme gider hep? Hiçbir berber dükkan kapatmazken müzisyen sahne al(a)maz. Müzik sadece vur patlasın, çal oynasın mıdır? E hani toplumu ileriye taşıyordu? Tam da böyle zamanlarda ileriye taşınması gerekmez mi toplumun?

Daha fazla uzatmayayım. Hepimiz insanız, hepimiz bir şekilde karnımızı doyuruyoruz. Bir meslek grubunu göklere çıkarırken diğerini yerin dibine sokmayalım. Bunu bir peyzaj mimarı adayı, müzikle uğraşan, edebiyatla ilgilenen ve bazen de resim karalayan bir birey olarak söylüyorum.

İşini hakkıyla yapan tüm meslek grupları eşit değerde saygıyı hakeder. Kimseyi öbürsüleştirmeyin!

dahası...


Eğer bir kanser hastasına "ay canım biz seni çok seviyoruz, hep de sevmiştik zaten" gibilerinden agucuk bugucuk yapar, sürekli üstüne düşerseniz o insan öleceğini iyiden iyiye hisseder, yaşamaya dair umudu azalır. "Zaten öleceğim, o yüzden bu kadar iyi davranıyorlar" der. Yaşama tutunmaya çalışmaz, son anlarını yaşamaya çalışır.

Eğer batmış birine "ağbi senin yaptığın işi kimse başaramazdı, neler neler yaptın" gibilerinden methiyeler düzersen o adam o çöküşü daha bir hisseder, bir daha eskisi gibi olmayacağını düşünüp hepten dibe vurur. Çünkü artık onun her zamanki arkadaşı değil, batmış bir adamın arkadaşı olduğunuzu hissettirirsiniz.

Şimdi aynı sendromu toplumsal olaylar bazında ele alalım. Kürtler, Çerkesler, Aleviler, eşcinseller, etyemezler (vegan/vejetaryen)... toplumda azınlık, öteki durumdalardır. Siz bir arkadaşınızın üstüne sırf Kürt, Alevi, etyemez, eşcinsel vs diye düşüyorsanız duyarlı olmuyorsunuz, yalaka oluyorsunuz. Samimiyetiniz de yitiyor böylelikle. Sanırsın Sünni bir ailede doğmak, Türk olmak bir utanç kaynağı da öteki olmak bir onurmuş gibi. Bu ne eşitlik anlayışınıza, ne halkların kardeşliğine ne de diğer savunulan komünist laflarına sığar. Böylelikle Türklüğü ötekileştiriyorsunuz, Sünniliği ötekileştiriyorsunuz. Hani herkes eşitti? Hani herkes birdi? Hani kimse ötekileştirilemezdi?

İnanın beni çok rahatsız ediyor bu. Ortamda bir Kürt'le tanışınca "aa ben çok severim Kürt kültürünü, ne kadar güzel yemekleriniz var, ne kadar güzel müzikleriniz var..." ya arkadaş, bilmiyorum gerçekten seviyor musun da yalakalık yapmaya ne gerek var? Eğer gerçekten "duyarlı" gibi görünmek istiyorsan önemseme etnik kimliğini, methiyeler düzme kanser hastası gibi. "Kürt müsün? Hee iyi, nereden? Mardin? Güzelmiş oralar, bir gezmek lazım." Tamam işte bu kadar. Bir insan nasıl ki Türk diye göklere çıkarılmamalıysa Kürt diye de çıkarılmamalı. Hem herkesin eşit olduğuna olan inancımıza aykırı, hem de gerçekten komik.

Kendim de bir öteki olarak (etyemez), öteki olmanın nasıl bir şey olduğunu az çok biliyorum. Üzerime üşüşüp "ay canım burada da etsiz yemek yok, ne yapsak, başka mekana mı gitsek, sana dışarıdan mı söylesek bıdı bıdı bıdı" şeklinde üzerime gelinmesinden hiç haz etmiyorum. Ya da "ay evet yazık onca hayvana, aslında ben de çok istiyorum da işte protein..." gibi zırvalarla sözde duyarlı olmaya çalışanların ağızlarının ortasına vurasım geliyor.

Kimseyi ötekileştirmemeye dikkat ederim. Mini etekli ve başörtülü birini gördüğümde dahi, ne kadar rahatsız olsam da o saçmalıktan, "bana düşmez" der üzerinde durmam. Hiçbir etnik kimliği ne yüceltirim ne yererim. Sırf azınlık kültüründen diye bir müziğe ilgim olmadı. Kürt müziklerini sevmem. Kürt müziklerini sevmemem beni Kürtlere karşı bir pozisyona sokmaz. "Duyarlı" gibi olmak için o müziği sevmenize de gerek yok. Fransız punkını da sevmem, ben onlara karşı mıyım şimdi? Faşist miyim? Irkçı mıyım?

Allah aşkına duyarlı olacağım diye mış gibi yapmayın. Gerçekten o azınlık kültürlerine dair merak ettikleriniz varsa onları sorun ama yalakalık yapmayın. Herhangi bir Türk'e, herhangi bir İngiliz'e, Alman'a, Arap'a nasıl davranıyorsanız o şekilde davranın. Uzaylı değiller onlar, senin komşun, sıra arkadaşın, meslektaşın... Elbette sorunlarına karşı diğer tüm insanlara olması gerektiği gibi duyarlı olalım ama bunu yaparken bokunu çıkarmayın. Böylelikle bir eşitlik yaratmıyoruz, yaratmıyorsun, her zaman öteki olarak kalmaya devam ediyorlar böyle yaptıkça.
dahası...


Muhtemelen sizi de rahatsız eden bir konu var. Beni de çok rahatsız ediyor, değinmek istedim.

Sosyal medya mecrası çıktığından beri bir çok kişide bir hüzün dalgası mevcut. Farketmişsinizdir mutlaka, yarışma, çekiliş vb. mevzuların hepsi sosyal medya üzerinden dönüyor. En iyi fotoğraf, en iyi yazı, en iyi resim, en iyi şiir gibi kategorilerde bir yarışmaya katıldığınızda oylamalar hep yüklediğiniz site üzerinden ve sosyal medya linkleri üzerinden sürüyor. Ve sonunda bir kazanan oluyor, hediye, ödül, takdir vs kazanıyor. Hiçbir yarışmada olmadığı gibi bu yarışmalarda da adil bir süreç işlemiyor. Sosyal medya yokken jüriden birine yakınlık işe yararken sosyal medya ile birlikte artık jüri sistemi de değişmiş durumda ve artık jüri sosyal medya kullanıcıları olmuş durumda. Böylelikle jüri eşiniz dostunuz olmuş oluyor.

Şimdiye kadar internet üzerinden düzenlenen bir yarışmada, kaçınız beğendiği fotoğrafa, yazıya vs.ye oy verdi? Samimi cevap verin. Ben şimdiye kadar bana kim link gönderdiyse onun gönderisini beğendim. Diğerlerine sadece göz ucuyla baktım. Muhtemelen bir çoğunuz da aynısını yapmıştır. Buradan şu kanıya varabilir miyiz? Eğer eski dönemlerde yaşamış muhteşem ressam, şair, yazarlar bu dönemde yaşamış olsa bu kadar kıymeti bilinmeyecekti. Muhtemelen Feysbuk'ta 1500 arkadaşı olmazdı zira.

Bir çok beğendiğim blog var ancak şu anda aklıma gelen ilk iki tanesini söyleyeyim: Debriyaj  ve Odunluzıkkım. Birinin 185, diğerinin 132 takipçisi var. Bir de "saçma sapan" moda, kozmetik ya da abuk tespitlerde bulunan bloglara bakıyorum, bazılarının binlerce takipçisi var (hepiniz üstünüze alınmayın, mutlaka kıymetli bloglar da var o tarzda yazan). Şimdi bir yarışma düzenlense ve "en mis blog, en güzel yazan, içeriği olan blog" diye, o bahsettiğim saçma sapanlar kazanır. Peki bu sizce adil bir oylama mı olur? "Canlarım bi yarışmaya katıldım, oylarınızı bekliyorummm, kazanırsam hepinize rujj" şeklinde reklam yapan bir blogla yukarıda ismi geçen blogların yarışması mümkün müdür?

Aynı şekilde takipçisi az olan, ışık, kompozisyon, renk, doku gözeterek on numara fotoğraflar çekip yayınlayan bir Instagram hesabı sahibiyle, takipçisi bol, ayak ve büzülmüş dudak çeken bir Instagram hesabı sahibinin beğeni oranı fazlalığından bir tek ben mi şikayetçiyim acaba?

Genelleme yapmadan, kendimden pay biçim yazıyorum. Açıkçası bir çok beğeni alan, yorum alan yazılardan daha iyi yazıldığına inandığım bloglar görüyorum ve üzülüyorum. "İnsanlar bu saçmalıkları beğenirken bu yazıyı nasıl beğenmezler?" diyorum. Malesef ki içerik kalitesinden çok çevre genişliği para ediyor sanal alemde. İlk girişte değindiğim konuya dönecek olursak; sanal alemde çok çevresi olmadığından dolayı bir ödüle layık görülmemiş o kadar çok fotoğraf, resim, vidyo, yazı, şiir var ki, onlar her zaman yenilmeye mahkum olacaklar, sanalda çevre genişletmemişlerse ve her zaman hakları yenilecek çevresi geniş insanlarca. Bu riyakarlığa ben de ortak olmaya devam edeceğim.

Takipçisi, beğenisi, sanal çevresi az arkadaşlar; siz eserlerinizi sunmaya devam ediniz. Mutlaka birileri tarafından takip ediliyor, takdir ediliyorsunuz. Hevesiniz kırılmasın, yapıtlarınız çok değerli. Sizin içeriklerinizin kalitesini beğeniler ya da yorumlar göstermez.


dahası...


Blogger tarafından desteklenmektedir.